Een ondernemingsraad houdt niet zomaar op te bestaan, ook niet als de onderneming waar de or is ingesteld wordt verkocht.

De voorzieningenrechter van de rechtbank Leeuwarden heeft op 14 oktober van dit jaar terecht geoordeeld dat de or van Stichting Skewiel ook na de overname door Stichting Tellens blijft bestaan. Het komt er, aldus de voorzieningenrechter, simpelweg op neer dat als de onderneming van de vervreemder na de overname als ongedeelde organisatorische eenheid wordt voortgezet, ook de or blijft bestaan.
­
De stichting Skewiel hield zich bezig met een combinatie van thuiszorg, verzorgings- en verpleeghuisactiviteiten in de regio Trynwâlden. Kennelijk ging het de stichting Skewiel niet voor de wind want vanwege een verslechterde financiële situatie ging zij per 1 juli 2009 samen met de stichting Zorggroep Tellens, een organisatie die diensten levert in het kader van de AWBZ en de Wmo. Door het samengaan van beide organisaties traden alle werknemers van stichting Skewiel per 1 juli 2009 in dienst bij stichting Tellens. Skewiel werd na de overname de 22ste locatie van stichting Tellens.
­
De or van stichting Skewiel adviseerde positief over de fusie, onder de voorwaarde dat de raad na de fusie gedurende de zittingstermijn de medezeggenschapsrechten zou blijven uitoefenen voor de locatie Skewiel.
­
De bestuurder van Skewiel besluit vervolgens tot fusie over te gaan maar neemt de gestelde voorwaarde niet over in zijn besluit. De or maakt zich nadien kennelijk zorgen over de uitoefening van de medezeggenschap op de locatie Skewiel en laat het er niet bij zitten. Hij verzoekt de voorzieningenrechter te Leeuwarden te gebieden dat hij in staat wordt gesteld zijn medezeggenschapsrechtelijke taak bij het onderdeel Skewiel uit te voeren totdat een nieuwe medezeggenschapsrechtelijke structuur is ingevoerd. De or is daarbij van mening dat hij door de overname niet is opgehouden te bestaan.
­
De or beroept zich daarbij – overigens terecht – op het feit dat ook na de overname sprake is van een organisatorisch verband dat als zelfstandige eenheid optreedt. De voorzieningenrechter volgt de redenering van de or en wijst op de overnamedocumenten, maar ook op de website en op het briefpapier van de locatie. Daarop prijkt sinds 1 juli 2009 de tekst ‘Zorggroep Tellens, locatie Skewiel Trynwâlden’.

­
De voorzieningenrechter is van mening dat Skewiel zijn identiteit binnen de regio als zelfstandige eenheid heeft behouden. Skewiel dient bovendien nog steeds te worden beschouwd als een samenwerkingsverband waar personen onder leiding van een ander werkzaamheden tegen betaling verrichten.
­
Het feit dat de onderneming van Skewiel niet (meer) organisatorisch onafhankelijk is omdat zij onderdeel uitmaakt van de grotere Tellens-organisatie, doet daar volgens de voorzieningenrechter niet aan af. Van belang is dat Skewiel zich juist naar buiten tegenover het publiek als een zelfstandige eenheid is blijven presenteren en dat Skewiel haar diensten rechtstreeks aan dat publiek is blijven aanbieden.
­
Opvallend is naar mijn mening dat de uitspraak niet rept over de Europese richtlijn inzake overgang van onderneming. Artikel 6 lid 1 van deze richtlijn bepaalt kort gezegd dat een or bij overgang van onderneming blijft bestaan mits aan de voorwaarden ter zake van een werknemersvertegenwoordiging is voldaan. Van overgang van onderneming lijkt in dit geval toch sprake te zijn geweest.
­
In ieder geval mag duidelijk zijn dat als uitgangspunt geldt dat als een organisatorische eenheid in stand blijft, de daarbij ingestelde or blijft voortbestaan. De wet op de ondernemingsraden omschrijft slechts één situatie waarin een or eindigt te bestaan, namelijk aan het einde van de zittingstermijn als in de onderneming in de regel minder dan 50 werknemers werkzaam zijn.
­
Floor Damen is partner bij Lexence en werkzaam in het Team Arbeidsrecht
[ Bron: Het Financieele Dagblad ]